DOMATES SUYU SEVEN ÇEVİRMEN

 Ne kadar acayip lan aslında, sadece televizyonun sana söylediklerini dinleyip sonra bir de her şeyi anlamış, her şeyi çözmüş büyük resimci gibi poz kesmek. Her şeyi bilmiş bilmiş konuşmak bu kadar iticiyken bir de bildiğini zannettiğin şeylerin hiçbirini bilmiyor olmak ve de olmazsa olmaz, laf anlamamak, anlatmaya çalışanları bezdirmek.  Basit bir formül var tabii, üçüncü kişilerin duymasını istemediğin bir şeyi ikinci kişiye de söylemeyeceksin ama bunun konumuzla bir alakası yok. Ya da çok var, bilemedim.

"Eğer çok kasarsam yarın bitiririm." dediğin işin teslim tarihini üç gün geçirmişsen orada bir sorun vardır sevgili Mor Koala. Otobüse bin git sen en iyisi. Gittiğin yerde balık falan tutarsın. Birileri öğretmiştir illa ki balık tutmayı diye düşünüyorum. Netekim, hani olmaz da, bu saatten sonra değil Metallica, Manowar bile gelse o bilete para yetişmez. Küçükken dinlerdim, severdim de aslında Manowar. Artık pek sevmiyorum. Offspring de dinlerdim çok, hâlâ dinliyorum. Demek ki bazı şeyler eskise bile güzel kalabiliyormuş, tıpkı eski bir otobüs gibi. Yok, öyle çok derinlikli laf etmeye falan çalışmıyorum. Offspring güzel gruptur. Eski otobüsleri de severim, daha bir havalı göründükleri için. 

 hani böyle eşofmanın ya da belki şortun, ya da böyle ne bileyim mayo şortun belindeki ip çıkar ya, hah işte, yapay zeka madem her şeyi yapacakmış, her işi elimizden alacakmış, bundan başlasın. ortalık bir gün yerine takılmayı bekleyen uçkur ipinden geçilmez oldu.   tabii teknolojik gelişme bu, yerinde durur mu, artık o kalın kalın kitapları bile sizin yerinize yazmaya başladı. teknoloji geliştiren nerd tipler önce işi teknoloji geliştirmek olmayan diğer nerd tipleri vurdu. Ama yine de hakkını da yememiş olayım, her ne kadar o ilk albümlerindeki tadı alamıyor olsam da Metallica hâlâ iyi müzik yapıyor. Kim bilir, belki de sorun Metallica'da değil de müziğin bana 15 yaşımdayken verdiği heyecanı yine vereceğini zanneden bendedir.

 çünkü bir şey gidecekse demiş ya Murphy denen kim olduğu meçhul adam, Tevfik Fikret de yalnız başına gittiği yollarda bir ayak izi görünce sevinmiş yalnız değilim diye, ve devam etmiş ya Murphy, o şey illa ki ters gider diye, Tevfik Fikret de o ayak izlerinin aslında kendisine ait olduğunu anlamış zaten. Geçerdim basıp birtakım izlere; Eğildim biraz dikkat ettim yere! O izler benim, hep benim izlerimdi.