kendisini en iyi olmaya adamış davulcunun hikayesi

"Yetersiz yetenek, doğanın zalim bir hediyesidir." demişti Kosinksi, en azından başlığı çok aptalca çevrilmiş olan Kör Randevu kitabında ya, bir de oradan bakmak lazım meseleye. Çünkü yeteneğin tek başına hiçbir şey olmadığı ve üzerine kocaman kocaman emekler akıtmak gerektiği üzerine kurulu koskoca bir medeniyete "Bir dur be hacı." demiştir. Bak mesela, Whiplash diye bir film var ya hani, kendisini en iyi olmaya adamış davulcunun hikayesini anlatan; eminim çok takdir eden olmuştur bizim genç davulcuyu ama benim aklımda film boyunca hep bir tek soru vardı:  "İyi de neden?" 

Bende mi azim eksikliği var yoksa? Belki de, ama o kadar hırs seni nereye götürecek, bir de onu düşün istiyorum. Gerçekten dünyanın en birinci davulcusu olunca ne oluyor yani, diye sormak lazım bir noktada. Ünlü olmaksa maksadın, adını nesiller boyunca unutturmamaksa derdin, kötü haberlerim var: sen ölünce bitiyor her şey. Adın ölümsüz olabilir en fazla, sen değil.

Ben demiyorum ki yan gel yat. Çalış elbet, hobi olarak gene çalış, ama herkeslerden daha iyi olacağım diye kasarken hayatı ıskalıyorsan eğer, belki de en iyisi olmak için gereken o ilk şart yoktur sende: yetenek. Yani özetlemek gerekirse, sahip olduğunu zannettiğin ama aslında sende var olmayan o yeteneğin açığını hayvan evladı gibi çalışarak kapatmak zorunda hissediyorsan kendini, doğa sana zalim bir şaka yapmış olabilir, onu diyorum sadece.



Ciguli ve Kibariye Konseri from Kocaeli Büyükşehir Belediyesi on Vimeo.