tarçın

Bir işi, ya yapılması gerektiğini kabul ettiğin için ya da belki böyle bir gereklilik olmasa bile senin için daha iyi olacağını düşündüğün için yapmaya karar verip de, sıra tam o işi yapmaya geldiğinde cep telefonunda oynadığın dövüş oyununu videoya kaydettikten sonra hızlandırılmış bir biçimde oynatırken üzerine Slayer'dan Criminaly Insane şarkısını gömmenin ertelenemeyecek öneme sahip olduğunu fark edivermeye ben geciktirici kafası diyorum, sevgili Temel Reis'çim.

Çünkü leblebinin yanında en iyi boza gidiyorsa, bozanın yanında da tarçın en iyi gider; ama fark ettin mi bilmiyorum kadim dostum, artık bozaların tadı da bir tuhaf. En azından marketten aldıklarının hepsinin tatlımsak bir tadı var. Oysa boza denen şeyi ilk içtiğim günü hatırlarım da, insanların bu ekşi şeyi nasıl sevip de içtiklerine anlam verememiştim - 30 seneden daha uzun süre önce.

Bana öyle geliyor ki değerli arkadaşım Temel Reis, insanın sıkıcı bir işle boğuşurken tıkınma ihtiyacı hissetmesi de aynı geciktirici kafanın marifeti. Zira, herkesin elbette ki yaşadığı andan keyif almakla ilgili farklı bir bakış açısı vardır ama eğer bu bakış açısı sabaha kadar yetişmesi gereken bir işi yapmaya çalışırken, içi şeker bile olmayan birtakım kimyasal tatlandırıcılarla doldurulmuş abur cuburları tıkınmaya indirgenmişse, o zaman çöp kamyonu gelmeden önce çöpleri çıkartmak gerekir tabii ki.