Mesela benim balkonda domates yetiştirmem bir bakıma büyük bir bencilliktir. O yapraklara tutunmaya, orada kendine hayat bulmaya çalışan böceklere hiç düşünmeden sıktığım organik ilacın böcekleri öldüreceğini ama bitkiye bir şey yapmayacağını, dolayısıyla o domatesler bir gün olur da yenecek kıvama gelirse afiyetle koparacağımı biliyorum çünkü. Böcekler, kendim için oluşturmaya çalıştığım yaşam alanım için ciddi bir tehdit olduğu için, mesela pazardan aldığım herhangi bir meyve - sebzede arada sırada denk geldiğim tırtıllara yaptığım gibi bir poşetin içine biraz yeşillikle falan birlikte koyup belki de yaşayabilir umuduyla çöpe atmıyorum. Direkt öldürüyorum.
Öte yandan o böcekler, en azından kendi algılayabildiğimiz evren içerisinde, musallat oldukları bitkinin başka bir canlıya ait olabileceği gibi bir şeyi düşünmezler bile. Kafalarında, bitki de olsa başka bir canlıya zarar verdiklerine dair herhangi bir soru işareti yoktur. O bitkiden beslenmeyi düşünen başka canlıları doğrudan tehdit ediyor olabileceklerine dair de herhangi bir kaygıları yoktur.
O zaman insan merak ediyor tabii, birbirinin hakkını gasp etme bağlamında tamamen aynı reflekslerle hareket ediyor görüntüsü çizen iki varlık, böcekle insan arasında ne fark kalıyor. Bu arada domatesin fikrini hiç sormamış olmalarına girmiyorum bile.
Öte yandan o böcekler, en azından kendi algılayabildiğimiz evren içerisinde, musallat oldukları bitkinin başka bir canlıya ait olabileceği gibi bir şeyi düşünmezler bile. Kafalarında, bitki de olsa başka bir canlıya zarar verdiklerine dair herhangi bir soru işareti yoktur. O bitkiden beslenmeyi düşünen başka canlıları doğrudan tehdit ediyor olabileceklerine dair de herhangi bir kaygıları yoktur.
O zaman insan merak ediyor tabii, birbirinin hakkını gasp etme bağlamında tamamen aynı reflekslerle hareket ediyor görüntüsü çizen iki varlık, böcekle insan arasında ne fark kalıyor. Bu arada domatesin fikrini hiç sormamış olmalarına girmiyorum bile.
Yorumlar
Yorum Gönder