serbest uyku

"Serbest çevirmen dediğin gece dörtte yatar, sabah sekizde uyanıp işine devam eder." şiarını benimsemiş ve özel hayatının her noktasına bu disiplini muntazaman uygulamaya gayret eden bir meslek erbabı olarak şunu da belirtmeliyim ki, eğer o dolapta peynir varsa ben onu gecenin üçünde yerim arkadaş.

E tabi, profesyonel çevirmen dediğin sabahtan akşama kadar oturduğu yerde çeviri yapacak ki dışarı çıkıp gereksiz masraf yapmasın. Ki böyle bir iş disiplini, kurumsal olduklarını sadece  ödemeyle ilgili kuralları söz konusu olduğunda hatırlayan şirketlerin kurum politikalarıyla da gayet uyumlu olduğundan bu meslekte tercih sebebidir. Ben de mükemmel değilim sonuçta, arada sırada kahve içmeye ara verip yoğurt falan yediğim de oluyor. Yoğurt ev yapımı bu arada, onu belirtmeliyim yalnız.

Sonuçta insanlar alt yazılı film seyretmek istiyor. Gerçi benim çevirdiklerim çoğunluğun tercih ettiği korsan pazarına düşmüyor pek ama benim yine de uyumak gibi vahim hataları yapmamaya azami gayret gösterdiğimin altını çizmem gerekiyor. Yoksa, aslında kendisine neyin lazım olduğunu bilmeyen ama bilmediğini de bilmediği için bu konudaki varsayımının geçerli olduğunu zanneden iş sağlayacının anlamsız angaryalarına nasıl yetişeceğim, öyle değil mi?