selpak bayramlar

Saçlar da artık Mister No modeli olduğuna göre, "Nerede o eski bayramlar?" diye hayıflanma yaşına gelmişim demektir. Ama şöyle bir geriye bakıyorum da, pek de öyle matah bayramlar geçirmedik biz aslında. Sonuçta,  artık X midir, Z midir, habire isim verip durduklarından benim de adını karıştırdığım nesillerden birine mensubum ben.

Babalarımız bize bayram hediyesi olarak çocukken kendi babalarından aldığı mendillerden hediye etmezdi. Mendil diye bakkaldan aldığımız selpakları bilirdik biz. Bir kere sümkürür sonra atardık. Bayram tatili deyince insanların aklına bu şehirden kaçmaktan başka hiçbir şeyin gelmediği çağın ilk dönemleriydi. Yine de hakkını vereyim, en azından denizler temizdi.

Ama tabii ki hayır, dedelerimiz kusura bakmasın, eski bayramların güzel olmasının sebebi eskiden her şeyin şimdikinden çok daha güzel olması değil elbette ki. Eskiden her şey daha güzelse eğer, tek sebebi bizim çocuk olmamızdır. Tıpkı babalarımızın Mister No modeline geçmeden çok önce yaşadıkları kendi çocuklukları gibi.

Adamlar Commodore'u cep telefonu yapıp satacaklarmış, bugün kimsenin yüzüne bakmayacağı oyunları oynayınca çocukken aldığı keyfi alabileceğini zanneden birkaç kişiyi kandırırlarsa, özünde herhangi başka bir cep telefonundan farkı olmayan o cihazları pahalıya kakalayabilmek için. Çünkü çocukken her şey güzel gelir insana. Bayram bahane.