6. kat

"İnsan eski dostunu karşısında küçülmüş görünce mutlu olur gerçekten." demiş Dostoyevski. "Facebook'ta gördüğüm eski arkadaşlarımın büyümüş göbekleri hariç." diye de ben ekleyeyim bari. Karşı inşaat 6. zafer katını çıkarken aklıma, son katı dubleksmiş gibi yapıp iç bağlantıyı kapatacakları, kapıyı dışarıdan verecekleri geliyor doğal olarak. Kayıtlarda tek daire geçen çift daire modeli. Bir de keşke şu çöpleri gece almasalar diyor insan. Çünkü bir alıntı da Erich Maria Remarque'den yapacak olursak: Kendim için idealizm istememe hacet yok. Zira bende idealizm zaten fazlasıyla var. Asıl muhtaç olduğum şey para. Yani diyeceğim o ki, akşam oldu mu o çöpü indirmeye üşeniyorum be güzel abim. Odur yani tek derdim.

Bir de, hazır alıntılara başlamışken, iki kere Belçika Başbakanlığı yapmış olan, Belçika Hıristiyan Partisi eski Başkanı merhum Wilfried Martens'den bir alıntı yapayım istedim:

Bize göre Türkiye AB'ye tam üye olacak bir aday değil. Türkiye ile çok yoğun bir işbirliğinden yanayız ama Avrupa Projesi bir medeniyet projesidir.

Gerçi 11 Eylül faciasından sonra bu görüşünden vazgeçtiğini söylemiş, İslam dünyasıyla iletişimde olabilmek için Türkiye'ye ihtiyaç duyduklarından falan da bahsetmiştir ama tabii bunların dedeleri sokaklara sıçarken biz tuvaleti icat etmiştik, onu bilmiyor. Bir de bizim oğlanı, kakasını tuvalete yapmaya alıştırabilirsek AB yolunda önümüzde hiçbir engel kalmamış olacak.